عشق علیه السلام

چه خوب است اگر وبلاگ های مان جایی هم برای عرضه شعر دیگر دوستان باشد . بخصوص آنانی که فرصت کم تری دارند تا در این وادی نیز متاع خویش را عرضه کنند. فرید یکی از آنانی ست که آنی دارد و شعرش تو را به خلوتی خدایی می برد. امیری اسفندقه عزیز در نامه قبلی سخنی از روضه و نام مبارک زهرای مرضیه(س) برد . تا فرصتی فراهم شود برای روضه ای شما را میهمان شعری از فرید - قادر طهماسبی- می کنم

بهاي فدك

آن شب كه دفن كرد علي(ع)، بي‌صدا تو را

خون گريه كرد چشم خدا در عزا تو را

در گوش چاه، گوهر نجوا نمي‌شكست

اي آشيانِ درد، علي داشت تا تو را

اي مادرِ پدر، غمش از دست برده بود

همراه خود نداشت اگر مصطفي(ص) تو را

زين درد سوختيم كه اي زُهرة منير

كتمان كند به خلوت شب، مرتضي تو را

ناموسِ دردهاي علي بودي و چو اشك

پيدا نخواست غيرتِ شير خدا تو را

دفن شبانة تو كه با خواهش تو بود

فرياد روشني‌ست ز چندين جفا تو را

تا كفرِ غاصبان خلافت عَلَم شود

راهي نبود بهتر از اين، مرحبا تو را!

يك عمر در گلوي تو بغض، استخوان شكست

در سايه داشت گرچه علي چون هما تو را

دزديد ناله‌هاي تو را اشكِ سرخ‌روي

از بس كه سرمه ريخت به شيون، حيا تو را

اي مهربان، كنيزك غم تا تو را شناخت

دامن رها نكرد به رسم وفا تو را

خم كرد اي يگانه سپيدارِ باغِ وحي

اين هيجده بهارِ پر از ماجرا، تو را

تحريف دين، فراق پدر، غربتِ علي(ع)

انداخت اين سه دردِ مجسّم ز پا تو را

نامت نهاد فاطمه(س)، كان فاطرِ غيور

مي‌خواست از تمامي عالم، جدا تو را

در شطّ اشك، روح تو هر چند غوطه خورد

رفع عطش نكرد، فراتِ دعا تو را

دادند در بهاي فدك آخر اي دريغ

گلخانه‌اي به گسترة كربلا تو را

گلخانة مزار تو را عاشقي نيافت

اي جان عاشقان حسيني فدا تو را

پهلوشكسته‌اي و علي با فرشتگان

با گريه مي‌برند به دارالشفا تو را

دارالشفاي درد جهان، خانة علي‌ست

زين خانه مي‌برند ندانم كجا تو را؟!

غافل مشو «فريد» از اين مژدة زلال

كاين حال هديه‌اي‌ست ز خيرالنسا تو را

( نامه

( نامه اي از يك دوست)

به شاعر،برادر،علیرضا قزوه در پاسخ غزل آن مهربان بامطلع

((از شب کوچه و از صبح خیابان چه خبر؟

بی خبر نیستم از ایمان،ازنان چه خبر؟))

با درود و دعا.مرتضی امیری اسفندقه

رفتی انجا و نوشتی که از اینجا چه خبر؟

خبری نیست برادر تو بفرما چه خبر؟

هند ایا خبر از قرن تهاجم دارد

قرن ناباوری و غربت و غوغا؟چه خبر؟

خبرش هست چه واقع شده در قرن هجوم؟

یا نه محو است در ایینه رویا؟چه خبر؟

اقتدا کرده به شیدایی و شور((نهرو))؟

یا فرو رفته در ارامش ((بودا))؟چه خبر؟

دیده ای مقبره((شاه جهان))را ایا؟

رفته ای((تا ج محل))را به تماشا؟ چه خبر؟

چه خبر از نفس سرخوش((باگوان راج نیش))؟

از نگاه و نظر و نقد((اچاریا))چه خبر؟

از کف((سای بابا))خاک شفا می بارد؟

می نشینند سر راهش آیا؟چه خبر؟

خواندم اما نشد و بین شش و بش ماندم

چند خط است در ان زاویه((چاکرا))؟چه خبر؟

هند گفتند که هفتاد و دو ملت دارد

راست گفتند؟بگو شاعر شیدا!چه خبر؟

دهلی انگار خراسان سخن در هند است

از غزل های درخشان و شکوفا چه خبر؟

قوم ایران خبر از رای((برهمن)) دارد

هند دارد خبر از رای ((اهورا))؟چه خبر؟

ما خبر داریم از((گاندی))و((بودا))آیا

هند دارد خبر از((مزدک))و((مزدا))؟چه خبر؟

چه خبر در هند از نغمه((زند))و((پازند))؟

راستی در هند از ((ارداویرا))چه خبر؟

چه خبر از((اوما شانکار))؟چه خبر از ((تاگور))؟

از طلسمات عجایب هله!هو!ها!چه خبر؟

ما((اوپانیشاد)) و((مها بها))را خواندیم

خوانده در هند کسی هیچ((اوستا))؟چه خبر؟

چه خبر در هند از معبد و دیر و مسجد؟

رفته ای هیچ در آنجا به کلیسا؟چه خبر؟

هندیان را بگو از اوج ((ماهاراجه ها))؟

هندیان را بگو از نکبت ((رکشا)) چه خبر؟

صدف معرفت هند چه دارد آیا؟

هیچ دارد آیا لو لو لا لا؟چه خبر؟

از خدا و خر و خرما خبری هست آیا؟

از خدا هست،بگو از خر و خرما چه خبر؟

هند با حیرت و تردید تلاقی دارد؟

یا گذر کرده از شاید و اما؟چه خبر؟

((مشی))و((مشیانه))نه در هند فرود آمده اند؟

راستی در هند از آدم و حوا چه خبر؟

از تولی چه خبر داری در هند آیا؟

خبری هست در آنجا ز تبری؟چه خبر؟

گاندی گفت: حسین بن علی رهبر ماست

هله! در هند بگو از غم مولا چه خبر؟

کرده هند آیا آن گمشده دیرین را

در چنین عصر فلاکت زده پیدا؟ چه خبر؟

چند شب پیش به کوی تو گذارم افتاد

خواهی آیا که بدانی به مصلا چه خبر؟

در مصلا شب شعر خبری ،بر پا بود

خبری بود در آنجا و شگفتا چه خبر؟

من و رحمانی با رهبری قلعه قوند

رفته بودیم ببینیم در آنجا چه خبر؟

شعر خواندیم و نشد مثل همیشه خبری

و نگفتند به ما چیزی، حتی چه خبر؟

ساعتی هدیه به ما داد دبیر شب شعر

تا بدانیم دقیقا که به دنیا چه خبر!

تا نیفتیم عقب از تپش ثانیه ها

تا بدانیم چه امروز و چه فردا،چه خبر؟

آمدم خانه زنم گفت: چه شد؟گفتم: هیچ...

گفت با طعنه که ها! شاعر والا!چه خبر؟

گفتم: آخر خانم ... گفت مگو تکراری ست

از خودت هیچ نمیپرسی ، آقا!چه خبر؟

هیچ می پرسی از سوشی و بنیامینت

هیچ می دانی از درس علیسا چه خبر ؟

رفت تابستان و آه که کولر نرسید

هیچ می پرسی از موسم سرما چه خبر؟

گر اثاث تو بریزند به کوچه از نو...

هیچ می پرسی از روز مبادا چه خبر؟

پرسشی دارم اگر گریه اجازت بدهد

مهربان در هند از حضرت زهرا(س) چه خبر؟

روضه ای نذر کن ای دوست به نام بی بی

و مگو هیچ در آن روضه دریغا! چه خبر؟

و مگو هیچ در آن روضه چها رفت و چه شد

و در آن روضه مگو از که و کها چه خبر؟

و در آن روضه فقط گریه کن و ساکت باش

و در آن روضه مگو هیچ خدا را! چه خبر؟

و مگو هیچ چرا قبر بی بی مخفی ست

و مگو هیچ،نه گویا نه به ایما،چه خبر؟

هر که پرسید چرا گریه؟ بگو با گریه:

از خداوند بپرسید،خدایا!چه خبر؟

کاغذم پر شد و خالی نشدم از فریاد

چه بگوید به تو این شاعر تنها چه خبر!

شعر شفاف تو را دست معینی دیدم

برگ زد حضرت استاد به من با چه خبر!!

بی تو من در وطن خویش غریبم قزوه!

چه خبر؟ ها! چه خبر؟ها!چه خبرها چه خبر؟!

داغ ، داغ است ولي داغ برادر... قيصر!

گرچه من می شکنم در خود يكسر، قیصر!

مرگ حق است، تبسّم کن و بگذر، قیصر!

مرگ، پايان كبوتر نيست، وقتي بي بال

تا خدا پل زده اي مثل كبوتر، قيصر!

نام تو شهره تر از قاف شده ست اي سيمرغ

باز هم پر بگشا در خود بي پر، قيصر!

مرگ مرگ است ولي مرگ تو مرگي دگر است

داغ ، داغ است ولي داغ برادر... قيصر!

راستي مرگ چه جوري ست؟ مرا مي بيني؟

چه خبرداري از عالم ديگر، قيصر!؟

نقدهايت همه غوغا بود غوغا، "سيد"!

شعرهايت همه محشر بود ، محشر، قيصر!

جامة خاك به تن كردي و يادم آمد

از شب خون، شب آتش، شب سنگر،قيصر!

شعرهاي تو همه معني قرآن بودند

"آيه" اي داري چون سورة كوثر، قيصر!

تيغ مي چرخد و من سينه زنان مي گريم

در دلم هلهلة حيدر حيدر، ‌قيصر!

پيش تر از من دلتنگ گذشتي ، بگذر

ما همه مي گذريم آخر از اين در، قيصر!

این غزل همزمان با مراسم دفن قیصر در گتوند و با یادش در دهلی نو سروده شد.

مهمان داری سید!...

گرچه من می شکنم در خود... قیصر قیصر!

مرگ حق است تبسم کن و بگذر قیصر...

تسلیت به دوستان قیصر و به همه شاعران انقلاب.

وقتی سید حسن رفت در خجند تاجیکستان بودم و همان روز در دانشگاه خجند تا از رفتن سید گفتم پروفسور عبدالمنان نصرالدین از کتاب بیدل سپهری سید گفت و دانشجویان دانشگاه خجند از گنجشک و جبرئیل خواندند. امروز هم که روز تشییع پیکر قیصر است تا از رفتن قیصر با دکتر چهندر شکر استاد زبان فارسی دانشگاه دهلی گفتم بغض در گلویش نشست و گفت هفته آینده در دانشگاه دهلی برایش مجلس یادبود می گیریم . دیده بودم که در زمان حیات شاعران در تاجیکستان چه احترامی برایشان می گذارند و چند سال قبل که دبیر کنگره شعر دفاع مقدس بودم جایزه قیصر را در زمان حیاتش راه انداختیم و چه طعنه ها که زدند اما ای کاش کمی جوان تر بودم و یکی از آن جایزه ها نصیب من می شد و از دست قیصر جایزه اش را می گرفتم. از اولین روز آشنایی ما در بیست و چهار سال پیش که قیصر را با شلوار خاکی رنگ بسیجی در حوزه زیارت کردم تا حالا که در غربتی دور به یادش هستم قیصر همیشه برایم یک الگو ُو یک برادر بود. همین چند ماه پیش که عمل قلب داشت ساعد زنگ زد که علی! قیصر پانزده میلیون تومان بابت عمل قلبش بدهی دارد و من هم چند هفته ای گذشت تا از چند خوان گذشتم و ده میلیون تومان را از معاون فرهنگی وزیر ارشاد گرفتم اما قیصر هرگز حاضر نشد ریالی از آن پول را بگیرد و آن را برگرداندیم. و چقدر خاطره دیگر و چقدر سخنان طعنه آمیز این و آن که این یکی نسبتا بهتر بود و ... و حتم دارم اگر سید زنده بود جوش می آورد از این طعنه ها و نامردی ها و مرتضی تلفنی می گفت که دیشب در کنار جنازه قیصر بوده و دست به موهایش کشیده و چه عطر خوبی می داده و می گفت که شفیعی چه ضجه ای می زده و می گفت که تو هم ...حالا فضای خانه ما نیز ابری ست و بچه ها نمی توانند باور کنند که پدر آیه رفته است و من هم دلتنگ در پیامگیر ساعد تسلیتی می گذارم و پیش از همه یادداشتی می گذارم برای سید حسن که :سلام بر سيد خدا! مهمان داری سيد! قيصر! من هم که اين همه دورم از همه... به کی بايد تسليت گفت...

دیروز در ستون تسلیت پیام های وبلاگم علی هوشمند عزیز از رفتن عزیزی دیگر گفت . تیرداد نصری(شاعر صمیمی و منتقد آگاه و همشهری و دوست سلمان ) این بار در خیابان های مه آلود لندن با مرگ دیدار کرده بود. تسلیتی کوتاه برای دوست مشترک مان مهرداد عارفانی نوشتم که "مهرداد عزيز! خودت مي داني اين روزها عزادار رفتن قيصر هستم . اما رفتن تيرداد - آن هم در غربتي دور از وطن - ضايعه و درد ديگري ست. يادش به خير ديدارهايمان در روزنامه اطلاعات و صفحه هاي بشنو از ني . با او به لحني غريبانه از بازگشت گفتم و او با لحني غريب تر اما با طنز پاسخم را داد كه من هنوز نتوانسته ام انگليسي ياد بگيرم. روزي كه ياد گرفتم بر مي گردم. مي دانم كه تيرداد با فرشته مرگ به لهجه شيرين جنگل و به لحن خود فرشتگان حرف زده است. تسليت مرا بپذيريد و به برادرش و فرزندانش بگوييد كه براي من قيصر و تيرداد هر دو شهيد شعر بودند.